Rachunkowość bankowa
Rachunkowość bankowa (księgowość bankowa) – jest to system ewidencji zdarzeń gospodarczych, które mają miejsce w bankach. Ewidencję tę opiera na zasadach rachunkowości finansowej. Rachunkowość bankowa obejmuje także sprawozdawczość i prowadzenie ksiąg rachunkowych banków. Podmiotami księgowości bankowej są: Narodowy Bank Polski, banki komercyjne, banki spółdzielcze oraz oddziały tych banków.
Nadrzędne zasady rachunkowości bankowej:
- zasada podmiotowości
- zasada kontynuacji
- zasada periodyzacji
- zasada współmierności kosztów i przychodów
- zasada memoriałowa
- zasada ostrożnej wyceny
- zasada ciągłości
Nadrzędne zasady rachunkowości bankowej opierają się na obowiązującej ustawie o rachunkowości, ustawie
Prawo bankowe oraz na rozporządzeniach wydanych przez Komitet Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.
Funkcje rachunkowości bankowej
- ogólnogospodarcza, np.:
- przepływ środków pieniężnych;
- udzielanie kredytów;
- przelewy i obrót pieniędzy w innych krajach;
- obrót walutą;
- mikroekonomiczna (wewnętrzna struktura banku)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Rachunkowo%C5%9B%C4%87_bankowa”